Zwichnięcie barku

BarkZwichnięcie barku jest częstym urazem sportowym, najczęściej spotyka się je wśród osób uprawiających hokej, siatkówkę, piłkę ręczną, zapasy. W zwichnięciu dochodzi do przemieszczenia głowy kości ramiennej względem panewki łopatki wskutek upadku, uderzenia lub wykręcenia ramienia.

 

Takie zwichnięcia dzielimy na:

  • Przednie - głowa kości ramiennej przemieszcza się w stosunku do panewki łopatki do przodu i dołu (to najczęstszy typ zwichnięcia)
  • Tylne - głowa kości ramiennej przemieszcza się do tyłu w stosunku do łopatki

Czasami wskutek zwichnięcia dochodzi również do uszkodzenia obrąbka stawowego panewki. Taka kontuzja może zaszkodzić również więzadłom, ścięgnom, nerwom i naczyniom krwionośnym. Takie komplikacje mogą doprowadzić do ograniczenia ruchomości stawu lub jego zwyrodnienia, porażenia nerwu mięśniowo-skórnego lub uszkodzenia nerwu pachowego, a także nawrotów urazu.

 

 

Objawy zwichnięcia:

  • nagły, ostry ból
  • trudności w poruszaniu ramieniem
  • zniekształcony jest kontur stawu
  • dający się wyczuć brak głowy kości ramiennej w panewce, wskutek urazu zostaje ona przesunięta w kierunku pachy
  • zasinienie
  • może pojawić się krwiak
  • opuchlizna
  • czasami urazowi towarzyszą wymioty, omdlenia

Aby określić, czy doszło do przedniego czy tylniego zwichnięcia, należy wykonać zdjęcie rentgenowskie. Należy również bark szybko nastawić, wykonywane jest ten zabieg w znieczuleniu ogólnym. Czasami konieczna jest operacja, na przykład kiedy jednocześnie doszło do złamania lub kiedy dochodzi do powikłań neurologicznych.

Zagojenie się zwichniętego barku trwa z reguły kilka tygodni (najczęściej około 4). W tym czasie pacjent powinien mieć założony opatrunek lub gips.

Potem powinien przejść rehabilitację i powstrzymać się od powrotu do pełnej aktywności fizycznej jeszcze przez minimum 2 miesiące.

Powrót do sportu najlepiej skonsultować z lekarzem.