Okulary ajurwedyjskie czyli lecznicze patrzenie przez dziurki

AjutwedaSą znanym od tysiącleci naturalnym sposobem na przywrócenie dobrego widzenia. Można je stosować przy krótkowzroczności, dalekowzroczności, starczowzroczności, a nawet na wczesnym etapie zaćmy. Okulary ajurwedyjskie mają tę przewagę nad tradycyjnymi, że nie „rozleniwiają” wzroku, ale go aktywizują. Są stosunkowo tanie i mogą służyć całej rodzinie.

 

Ajurweda jest staroindyjskim systemem medycyny. Właśnie w jego ramach opracowano tzw. okulary ajurwedyjskie. Mają one długą historię. Opisano je w hinduskiej świętej księdze ajurwedy poświęconej biologii i medycynie. W Polsce po raz pierwszy pojawiły się dopiero w latach 90. XX wieku i stają się coraz bardziej popularne. Kształtem przypominają zwykłe okulary, nie posiadają jednak soczewek, a zamiast nich stosuje się dwie czarne nieprzezroczyste płaskie przesłony z otworkami o odpowiedniej wielkości i właściwym rozmieszczeniu.

 

Słowo „ajurweda” składa się z dwóch słów: ayus i veda.

Ayus oznacza życie jako ścisły związek ciała, zmysłów, umysłu i duszy. To energia i siła, która trwa wiecznie.

Weda w sanskrycie oznacza naukę lub wiedzę. Wedy to księgi zawierające praktyczne i naukowe informacje z takich dziedzin, jak zdrowie, astrologia, filozofia i inżynieria. Ich zadaniem jest służenie ludzkości.

 

Mechanizm widzenia

Jak działają okulary ajurwejdyskie? Żeby to zrozumieć, trzeba wiedzieć, jak funkcjonuje mechanizm wzroku. Najpierw promień światła odbity od obserwowanego obiektu przechodzi przez rogówkę, a potem – przez soczewkę. Ich geometria sprawia, iż ogniskują ten promień na plamce żółtej, czyli receptorze.

Często jednak rogówka i soczewka ulegają odkształceniu i załamują światło w nieodpowiedni osób. To powoduje, że uzyskany obraz nie jest wyraźny. Na tym właśnie polegają najczęstsze wady wzroku:

  • krótkowzroczność (światło jest skupione przed plamką),
  • dalekowzroczność (światło jest skupione za plamką),
  • astygmatyzm (promienie światła przecinają się w różnych punktach).

 

 

Tradycyjne i niekonwencjonalne metody

W okularach tradycyjnych soczewki (kontaktowe lub okularowe) modyfikują padający promień. Niestety, stałe patrzenie w jeden punkt – w ogniskową okularów – blokuje naturalną ruchliwość oka (mówi się o „rozleniwieniu” oka), co w konsekwencji prowadzi do sukcesywnego pogarszania się ostrości widzenia.

Istotą działania okularów ajurwedyjskich jest zastosowanie przesłon wielootworowych. Do oka docierają tylko te promienie światła, które mogą się przez nie przedostać pod kątem prostym. Promienie nie załamują się i dlatego obraz powstający na siatkówce jest dość ostry. Poprzez wymuszanie ruchliwości oka mięśnie soczewki muszą „pracować”, zwiększając tym samym stopień akomodacji.

 

Stosowanie

Na początku okulary ajurwedyjskie powinno się używać krótko i stopniowo wydłużać czas ich noszenia. Docelowo powinno się je wkładać na 2–3 godzinny dziennie, podczas pisania, czytania, oglądania TV, a także w kinie czy w czasie spacerów. Ważne jest, żeby oglądany obraz czy tekst był dobrze oświetlony. Nie jest natomiast wskazane stosowanie tego typu okularów w sytuacjach wymagających napiętej uwagi, na przykład podczas jazdy samochodem.

Należy pamiętać, że w związku z ograniczaniem pola widzenia i pogorszeniem komfortu widzenia, okulary niesoczewkowe nie mogą zastąpić klasycznych okularów optycznych.

 

Zalety

W niektórych postaciach zaćmy czy starczowzroczności, odbierającej oku ostrość widzenia z bliska, okulary multiprzesłonowe mogą się spisywać nawet lepiej od okularów soczewkowych. Co ważne – istnieje tylko jeden rodzaj takich okularów. Mogą więc służyć całej rodzinie, bez względu na wadę wzroku.